spektakle

Utracona cześć Barbary Radziwiłłówny

| na podstawie sztuki Alojzego Felińskiego

reżyseria:
Agata Puszcz
dramaturgia:
Jarosław Murawski
scenografia:
Małgorzata Iwaniuk
kostiumy:
Aleksandra Starzyńska
choreografia:
Filip Szatarski
muzyka:
ZORAK
asystent reżysera:
Konrad Michalak
inspicjentka:
Teresa Hajman
planowana data premiery:
27 marca 2019 r.,
Duża Sala

Połowa XVI wieku. Rzeczpospolita Obojga Narodów, rządzona przez potężną dynastię Jagiellonów, jest u szczytu potęgi. Po śmierci Zygmunta Starego władzę przejmuje jego jedyny syn Zygmunt August. Młody król musi się zmierzyć z zagrożeniem tureckim i moskiewskim, ale największą bitwę, jaką stoczy, stoczy z własnym narodem i swoją matką, królową Boną – będzie to walka o uznanie skrycie zawartego małżeństwa z litewską szlachcianką Barbarą Radziwiłłówną.

 

Romans Zygmunta Augusta z Barbarą Radziwiłłówną to być może najsłynniejsza i najtragiczniejsza historia miłosna w polskich dziejach. W głośnym politycznym starciu chwytano się brutalnych metod – przeciw Barbarze rozkręcono pierwszą w polskiej historii zmasowaną kampanię hejtu i oszczerstw. Młody król, szaleńczo zakochany w litewskiej wdówce, by wynieść ją na tron postawił na szali losy dynastii i całego kraju, doprowadzając do otwartego buntu szlachty. Ostatecznie wygrał, ale było to gorzkie zwycięstwo – Radziwiłłówna zmarła kilka miesięcy po koronacji, nie zostawiając upragnionego potomka i kończąc tym samym historię Jagiellonów.

 

Kim tak naprawdę była Barbara? Rozpustną uwodzicielką, która omotała wokół palca polskiego władcę i wyniosła do chwały ród Radziwiłłów? Tragiczną kochanką, wykreowaną przez romantycznych poetów i malarzy i gnębioną przez okrutną Bonę? Czy może zwykłą dziewczyną, przez niebezpieczną miłość wplecioną w tryby wielkiej Historii?

 

„Utracona cześć Barbary Radziwiłłówny” to opowieść o tym, że nikt z nas nie ma wpływu na to, jak zostanie zapamiętany. To historia o Barbarze ulepionej z mieszaniny faktów i sensacji i będącej przede wszystkim wytworem wyobraźni – i to męskiej wyobraźni, bo to głównie mężczyźni przez wieki spisywali i tworzyli Historię. To także political fiction, w którym zadajemy pytanie jak potoczyłyby się losy Polski, gdyby dynastia Jagiellonów nie wymarła, a Rzeczpospolita nadal była monarchią.