spektakle

Jesteśmy przynętą, kochanie!

Festiwal Spektakli Crowdfundingowych (#FSCF)

| Marcin Kundera / Agnieszka Wąsikowska / kreacja zbiorowa

fot. Paulina Góral 
reżyseria i dramaturgia:
Agnieszka Wąsikowska
scenografia i kostiumy:
Małgorzata Iwaniuk
reżyseria światła:
Paulina Góral
montaż muzyki:
Jan Pałys
video:
Marcin Kundera
występują:
Mateusz Mosiewicz, Helena Ganjalyan, Filip Kosior oraz Natalia Wilk (w materiałach video)

Wesprzyj Festiwal i już teraz zdobądź wejściówkę na spektakl. Kliknij tutaj i po prawej stronie wybierz nagrodę.

 

Brak prądu w centrum miasta. Milicja strzela do protestujących farbą fluorescencyjną, żeby byli łatwymi celami w ciemnościach. 

 

Jesteśmy przynętą, kochanie!* to dokumentalny projekt teatralny w przeważającej części oparty na wspomnieniach i relacjach z Majdanu*. Tekst został stworzony z fragmentów dzienników prowadzonych przez Marcina oraz jego rozmów z Dantem i Nataszą, z improwizacji aktorskich opartych na tekstach i materiałach video. Z Marcinem, który był z nami na większości prób.

 

Niezwykle ważnym elementem pracy nad przedstawieniem był fakt, że każdy z aktorów poznał „swojego” bohatera, mógł z nim porozmawiać (z Nataszą na Facebooku, z Dantem przez Skype’a), i z tego spotkania zbudować świat. Spróbować dotrzeć do odpowiedzi na pytanie o początek rewolucji dla każdego z nich. O to, co zmieniła. Na pytania o odwagę. O bezradność. Samotność. Siłę.

 

Jesteśmy przynętą, kochanie! to opowieść o tęsknocie za rewolucją. Za placem, na którym czujemy się w pewien absurdalny sposób bezpieczni. Myślimy, że normalny jest pokój – a co, jeśli normalna jest wojna? Co, jeśli tylko rewolucja daje schronienie, poczucie bezpieczeństwa, sens i cel w życiu? Marcin, Dante, Natasza. Przedstawiamy Wam trójkę młodych ludzi, którzy spędzili na Majdanie kilka tygodni swojego życia. Poznali się, zaufali. Którzy znaleźli tam siebie i uwierzyli, że ich wolność jest możliwa.
Oczywiście walczyli o Ukrainę – ale również, a może przede wszystkim, o własną przestrzeń, wolność. O prawo do życia w taki sposób, który uznają za słuszny. O prawo do mówienia tego, co chcą powiedzieć. Ale to się skończyło. Ktoś w końcu te barykady posprzątał. Ktoś zdecydował o końcu rewolucji. Jakieś decyzje zostały podjęte, a nasze pragnienie wolności wcale nie zostało ugaszone. Trzeba było wrócić do siebie – tylko gdzie to teraz jest? Zostaliśmy odbarykadowani, ktoś tu nas oszukał. I co dalej z nimi – z ludźmi na placach? Wyjdźmy z założenia, że rewolucja to porządek, a rzeczywistość to świat postawiony do góry nogami.

 

Dante: Ja też czasem nie rozumiem przeciwko czemu ludzie się buntują. Tym bardziej, że nie nigdy nie jest tak, że robią to wszyscy, tylko zawsze część. Po prostu przelewa się gdzieś ta kropla. Ludzie trzymają w sobie pogardę, nienawiść, a może właśnie z drugiej strony – chęć niesienia dobra. I nie mogą już dłużej siedzieć w fotelach i na wykładach. Myślę, że większość po prostu nieświadomie idzie. Ale zawsze jest taki moment, w którym będziesz musiał wybrać.

 

Marcin: Nie ma mądrych wojen, ale każda jest nasza. Jasne, że jak wojna dzieje się gdzieś daleko stąd, to możesz spać spokojnie. Możesz czuć się bezpieczna. Gorzej jak wojna trafi do Ciebie. A czy mnie to zmieniło? Kiedyś mówiłem, że niech się pierdolą z tymi swoimi rewolucjami, wojnami. Bo na co mi to? A teraz ja – największy przeciwnik wojska zastanawiam się czy do wojska nie iść. Nagle wiem, że jedno słowo zamienione z kimś tutaj jest tysiąc razy więcej warte niż co druga piąteczka zbijana w Ojczyźnie. I jest w tym jakiś absurd – dla mnie przyjemny.

 

Natasza: Tam nie ma gorszych i lepszych. Poznajesz tych straszniejszych, ale każdy potrafi się uśmiechać. Mają rodziny, tęsknią, kochają. Mieliśmy trzy śluby na Majdanie. Ale znowu nie na temat. Te kominiarki to tylko maski. Pamiętam wiele twarzy z Majdanu. A mówię o twarzach, bo tam każdy był równy.

 

trailer spektaklu

skrót spektaklu

 

Scenariusz spektaklu został nagrodzony w III konkursie OFF: PREMIERY / PREZENTACJE organizowanym przez Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu.

 

Agnieszka Wąsikowska (1988) – reżyser, dramaturg, scenarzystka. Absolwentka Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (2012), Studium Menadżerów Kultury Szkoły Głównej Handlowej (2011), Kursu SCRIPT (2015) oraz DOK PRO (2016) w Mistrzowskiej Szkoel Reżyserii Andrzeja Wajdy. Debiutowała spektaklem „press to reset the world, czyli rzeczy, których zazwyczaj nie robię w czwartki” (Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu, 2013, Grand Prix Festiwalu Teatrów Niezależnych w Ostrowie Wielkopolskim). Kolejne spektakle to „Jesteśmy przynętą, kochanie!” (Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu, 2015) oraz „Tylko to, co zrobić należało” w Willi Żabińskich na terenie warszawskiego Zoo (2016, spektakl site-specific). Asystentka reżyserów: Michała Zadary, Edyty Wróblewskiej, Michała Walczaka, Michała Marczaka, Łukasza Korczaka. Inspicjentka i asystentka produkcji spektakli w Muzeum Powstania Warszawskiego: „Pamiętnik z powstania warszawskiego” reż. Krystyna Janda, „Dziwna pora roku” reż. Agata Duda-Gracz, „Gdzie Ty idziesz dziewczynko?” reż. Agnieszka Glińska. Współpracowała z teatrem „Pożar w Burdelu”. Autorka etiud dokumentalnych, felietonów, reportaży. Autorka i prowadząca warsztaty teatru dokumentalnego „To miasto to moja opowieść” (2017).

 

Helena Ganjalyan – urodzona w 1988. Aktorka, tancerka, choreograf, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie (kierunek: aktorstwo, specjalizacja: teatr tańca). Uczestniczka wymiany z Wydziałem Aktorskim University of Nothern Iowa (USA). Współpracowała m.in. ze światowej sławy reżyserami: Romeo Castelluccim (THE FOUR SEASONS RESTAURANT), Guilherme Botelho (SIDEWAYS RAIN), Sabine Harbeke (MEDEA), a także z Teatrem Wybrzeże, Teatrem im. H. Modrzejewskiej w Legnicy, Teatrem Dada von Bzdulow, Teatrem Capitol we Wrocławiu, Dominiką Knapik, Idanem Cohenem (Izrael), Jerzym Stuhrem, Jackiem Głombem, Kayą Kołodziejczyk, Lechem Raczakiem, kolektywami: Dzikistyl Company oraz paryskim Les Gens d’Uterpan. Na jej doświadczenie filmowe składa się zarówno praca z uznanymi twórcami takimi jak: Jolanta Dylewska i Andrzej Wajda, Marcin Wrona, Waldemar Krzystek, jak i młodymi – zdolnymi m.in. Kordian Kądziela, Michał Wawrzecki, Krystian Kamiński. Za monodram PRESS TO RESET THE WORLD… w reż. A. Wąsikowskiej nagrodzona Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Niezależnych, natomiast za MELT – monodram inspirowany postacią szekspirowskiej Ofelii otrzymała wyróżnienie na 20. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. Jej solowa choreografia LADY Ł. – UNICUT zdobywała wielokrotnie uznanie na polskich i zagranicznych festiwalach: m.in. II miejsce i Nagroda Publiczności na Solo Dance Contest 2012 w Gdańsku (przewodnicząca Jury – Ann van den Broek), SoloDuo + Friends w Kolonii, SoloDuo w Budapeszcie. Do jej spektakli autorskich należą ponadto: UNE FEMME MASCULINE, PRIVATE MAPS, APRIL 31. Jej dorobek artystyczny doceniono m.in. przyznaniem Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska czy Stypendium Marszałka Województwa Śląskiego.

 

Filip Kosior – rocznik 1992. Absolwent Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Członek niezależnej grupy teatralnej Potem-o-tem. Współpracował z Bałtyckim Teatrem Dramatycznym, Teatrem Ósmego Dnia w Poznaniu i Pożarem w Burdelu. Bardzo aktywnie działa również jako lektor.

 

Mateusz Mosiewicz – absolwent Wydziału Aktorskiego PWSFTviT (dyplom 2014), wcześniej ukończył Wydział Prawa i Administracji na UAM w Poznaniu. Doświadczenie sceniczne zdobywał pod okiem Bronisława Wrocławskiego, Marcina Brzozowskiego, Adama Woronowicza, Marcina Wierzchowskiego oraz Mariusza Jakusa. W trakcie studiów na PWSFTviT uczestnik licznych festiwali teatralnych w Polsce, jak i w europie- od Fringe po ClassFest. Po studiach nawiązał współpracę z kolektywem dokumentalno-teatralnym Wąsikowska/Kundera, z którym otrzymał wyróżnienia na festiwalach: OFTeN oraz Garderoba Białołęki. Współpracuje również z Teatrem Powszechnym w Łodzi, Teatrem im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie oraz Teatrem WARSawy. Finalista konkursu Modjeska calling w Teatrze Polskim w Poznaniu.


Marcin Kundera – rocznik 1992. Operator, student Wydziału Realizacji Obrazu WriTv; autor krótkich filmów dokumentalnych, fotograf. Członek Bydgoskiej Kroniki Filmowej prowadzonej przez Macieja Cuske i Marcina Sautera. Uczestnik wielu warsztatów filmowych czy fotograficznych, m.in. warsztatów tworzenia teledysków prowadzonych przez Yacha Paszkiewicza. Jeden z autorów polskiej edycji dokumentalnego projektu „Świat od świtu do zmierzchu”. Współautor video w spektaklu „press to reset the world: czyli rzeczy, których zazwyczaj nie robię w czwartki” (reż. A. Wąsikowska, Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu). Od 2010 roku bierze czynny udział w festiwalu filmowym Camerimage, w ramach którego zrealizował m.in. etiudę „Mistrzowie światła” (operator). Autor krótkometrażowych filmów dokumentalnych „Zlot” oraz wielokrotnie nagradzanego filmu „Twój syn Dawid”. Obecnie w nieustannej podróży między Polską a Ukrainą. 

 

Małgorzata Iwaniuk – 1990, studentka IV roku wydziału Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Współpracuję z Akademią Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, Państwową Wyższą Szkołą Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi, Akademią Filmu i Telewizji w Warszawie, Teatrem Imka oraz Wytwórnią Filmów Fabularnych i Dokumentalnych w Warszawie. Realizacja instalacji artystycznych dla Global Resource Information Database. Autorka scenografii i kostiumów do teledysków.

 

Paulina Góral – urodzona w 1991 r., studentka V roku Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej. Asystentka reżysera światła Felice Ross przy spektaklach „Kabaret Warszawski“ reż. Krzysztof Warlikowski ( Nowy Teatr w Warszawie), „Manon Lescaut“ reż. Mariusz Treliński ( Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie), „Druga Kobieta“ reż. Grzegorz Jarzyna (TR Warszawa). Jako samodzielny reżyser światła współpracowała z: Teatrem Powszechnym w Łodzi, Teatrem Nowym w Poznaniu, Warszawską Operą Kameralną, Teatrem Collegium Nobilium. Reżyser światła między innymi w projekcie Barbary Wiśniewskiej „meme.me“ ( w ramach cyklu „Niepoważne media“ prowadzonym przez Weronikę Szczawińską) oraz w wyróżnionym w konkursie Teatru Montowni „Immoraliście“.

Jan Pałys – 1986. Kompozytor, aranżer, multiinstrumentalista. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku, na kierunku Jazz i Muzyka Rozrywkowa - kompozycja i aranżacja oraz Akademii Muzycznej w Katowicach na tym samym kierunku. W 2012 roku ukończył Podyplomowe Studia Muzyki Filmowej, Komputerowej i Twórczości Audiowizualnej w ramach współpracy PWSFTviT oraz Akademii Muzycznej w Łodzi. Autor muzyki i udźwiękowienia ponad trzydziestu spektakli teatralnych oraz materiałów filmowych i reklamowych. Autor muzyki do spektaklu „press to reset the world(…)” (reż. A. Wąsikowska, Teatr Ósmego Dnia w Poznaniu). Aktualnie pracuje nad muzyką do krótkometrażowego filmu i dwóch spektakli: "Ożenek" M. Gogola w reż. A. Muczyń i "Miss Hiv" M. Kowalewskiego w reż. D. Wendołowskiego.

 

Spektakl skierowany jest do widzów powyżej 12 roku życia.

 

* Tytuł pożyczony od Elfriede Jelinek – jej debiutancka powieść stała się dla nas punktem wyjścia do myślenia o projekcie.
* W spektaklu wykorzystane zostały fragmenty Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian Ziemowita Szczerka oraz fragmenty utworów: Angels Robbiego Williamsa, What's up Non 4 Blondes oraz Sweet unrest Apparat.